Superkrachten

Het is me wat, single ouder zijn. Echt waar we zijn een soort apart en dat bedoel ik als een groot compliment. 24 op 24, 7 op 7, staan we er wel, elke dag opnieuw, geloof me, er zijn superkrachten voor nodig en ook al zijn die soms even uitverkocht, dan nog gaan we door, op een soort rare reserve adrenalineachtige kracht die, hopelijk, nooit stopt. Geen idee waar die vandaar komt maar ze is er wel, want ook al kruipend, kronkelend of spuugmisselijk zorgen we voor die prachtige kleine koter.

Alleen beseft de wereld rondom ons niet altijd welke krachttoer we elke dag uithalen.

Ze denken wel te weten wat het is, ze denken ook (heel) veel beter te weten, ze denken dat we (vaak) overdrijven, ze denken vooral (zo goed als altijd) verkeerd.

Ze hebben me al vaak aan het huilen gekregen, die beterweters, maar ondertussen weet ik dat ze me niet klein krijgen. Want die beterweters zouden in de verste verte niet kunnen wat wij kunnen. En vergeet dat laatste asjeblieft nooit. Elke keer als je klein monstertje je een dikke knuffel komt geven, weet dan dat jij het goed doet, want wat heb je in hemelsnaam aan perfectie als het ook goed komt met een hoop liefde en wat rommel hier en daar.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *