Goedemorgen!

05u: Mijn dochter is wakker.

05u05: Mijn dochter wil aandacht.

05u07: Mijn dochter krijgt geen aandacht en besluit veel lawaai te maken.

05u08: Ik strompel uit bed en loop met mijn slaapkop tegen de deurstijl aan, ahja, met een beetje pijn is vroeg opstaan nog leuker. Ik uit een vriendelijk vloekwoord, want sinds ik mama ben zijn ook vloekwoorden aangepast aan de jongste bewoner van dit huis.

05u09: Ik ben in de kamer van mijn dochter geraakt, ik vraag haar vriendelijk om nog wat te slapen, kijk, het is nog donker buiten, er is nog niemand wakker, nee ook je vriendjes slapen nog (of dat hoop ik toch voor mijn collega-mama’s). Wauw, mijn dochter toont begrip en besluit nog wat te gaan slapen.

05u20: Ik keer weer naar mijn bed, ik doe deze keer het licht aan om zo een tweede botsing zo vroeg op de dag te vermijden.

06u30: Wauw, ik heb nog een uurtje kunnen slapen, ok, ik voel me nog best wakker, deze dag komt wel in orde!

08u00: We vertrekken naar school, het is april, voor de zekerheid doen we een vestje aan, maar het weer ziet er nog prima uit, maar hé we kunnen maar zeker zijn. Goed bezig mama, zo vooruitziend!

08u04: We komen buiten, we wandelen gezellig naar de auto die aan de overkant van de straat staat. Opeens, uit het niets, komt er een zondvloed uit de hemel, in een oerreflex gooi ik meteen mijn dochter in de auto. Oef, net op tijd, mijn dochter beaamt mijn gevoel ‘amai mama, ik was bijna zeiknat geweest’. Gelijk heb je schat, en maak je geen zorgen over je mama, ik ben waterabsorberend, want uiteraard heb ik noch jas, noch paraplu mee.

08u07: Woehoew, er ligt nog een paraplu in de koffer, ok, let’s go, we gaan naar school.

08u20: School in zicht en de regen lijkt te minderen.

08u21: Ok, mij gaan ze geen tweede keer meer hebben, ik ga veilig mijn paraplu meenemen als ik mijn dochter naar de schoolpoort breng. Ik stap uit en blijkbaar wil het universum me vandaag eens goed uitlachen want zodra ik mijn paraplu open passeert er een windstoot en komt er een tweede zondvloed uit de hemel. Ik ga als een gek mijn paraplu achterna. Mijn vers gewassen en gestyled haar is een moeite voor niks geweest en mijn lange rok is al tot aan mijn knieën zeiknat.

08u23: Mijn paraplu (mijn btw ontzettend mooie paraplu met vlindertjes) heeft zichzelf vervormd tot een tipi (nuja het was een kado van een ex, misschien tijd om hem eens weg te gooien).

08u25: Maar goed, onder een tipi kan je ook je hoofd steken en dat van je dochter, dus let’s go want sebiet zijn we nog te laat en nee dat gaat niet gebeuren! Mijn dochter weigert uit de auto te komen want er is veel te veel regen en wind. Waaaaat?? Veel wind?? Maar neeeeee, dat denk je alleen maar. Ondertussen steken er losse stokken uit mijn paraplu en proberen ze mijn oog uit te steken, terwijl ik balanceer tussen die stokken onderhandel ik met mijn dochter om asjebliiieeeeeef uit de auto te komen. Ik bewonder alle andere ouders die met jas én kap én perfect uitziende paraplu rustig hun kind naar de schoolpoort brengen, jaja, kijk maar vreemd naar mij, ja ik weet het, ik ben weer helemaal niet voorzien op dit weer én het is me een compleet mysterie waarom jullie dat wel zijn!?! Om 8u scheen de zon nog!

08u28: Mijn dochter ziet haar vriendinnetje en wil eindelijk uit de auto, YES! Mamaaaaaa, waar is mijn K3 paraplu, euh, die heb ik niet! Jaaaawel, in de koffer! Damn mijn dochter heeft nog gelijk ook, onder een hoop kleren en winkeltassen vind ik de drie vrolijke dames. Lap, Klaasje wil blijkbaar terug naar Nederland vliegen, ook deze paraplu wordt weggerukt uit mijn handen door een stevige windstoot, resultaat: kleuter in tranen, kleuter in veeeeeel tranen, kleuter in een crisis want Klaaaaaaaaasje is weg, ok, kan er iemand het rampenplan afkondigen??? NU!

08u30: De bel! Net op tijd duw ik mijn dochter en haar, kletsnatte, boekentas de speelplaats op (Daaaaag schat, het wordt een geweldige dag vandaag!). Andere ouders kijken me, vanonder hun paraplu, met jas én kap, steeds vreemder aan. Ik verdwijn stilletjes met mijn tipi paraplu. Echt waar, hoe kan het dat iedereen zo goed voorzien is op alles???

08u32: Ik zet me in mijn auto en begin gezellig uit te lekken, SAPPERDETWEE!! Ja soms moet je eens goed vloeken, want omg ik ben zeik, zeik, zeiknat en zou het liefst van al onder een warm deken in mijn bed kruipen om op te warmen, maar nee de dag begint nog maar en het werk wacht. Op sommige dagen zitten ook echt alles mee, zo fijn!

 

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *