Het verhaal van de sandalen

Ze is bijna een meter groot, en sinds dat ze bestaat heeft ze nog nooit sandalen willen dragen, nee nog nooit. Schoenen op zich zijn ook niet zomaar een evidentie geweest. Toen ze begon te lopen kocht ik haar prachtige rode schoentjes, 4 maanden lang heeft ze gekrijst (alsof ze werd opgegeten door een of ander groot monster) telkens die schoenen aangingen. 4 maanden lang heb ik elke ochtend hetzelfde gesprek aangegaan met mijn dochter, 4 maanden lang heb ik geduldig gewacht tot de huilbuien eindelijk ophielden.

Geen idee hoe het kwam, maar opeens waren schoenen “ok”… Bon, “ok” is goed. Meer vraag ik ook niet! Ik heb nadien ook nog zeker 2 keer dezelfde schoenen gekocht in een andere maat, zodat ze niet doorhad dat het nieuwe schoenen waren. Hé nu er rust was, wou ik die zeer graag houden.

Telkens toen het zomer werd en 30 graden stelde ik voor om sandalen te kopen, 3 paar gekocht de voorbije jaren, nooit aangedaan. Goed dan waren het maar gesloten schoenen, ook in de zomer. Als ze maar iets aan haar voeten had…

Rubberlaarzen daarentegen, zijn altijd, een groot feest geweest voor mijn dochter. Neem dat ze een hele collectie heeft en er de helft van de tijd in rondloopt. Onlangs leerde ik haar dat je die eigenlijk enkel hoeft aan te doen als het regent. Sinds die dag gaat het volgens mijn dochter elke dag regenen en lijkt het haar beter om de laarzen aan te doen, dan zijn we zeker he mama.

Maar dan opeens, zonder waarschuwing, kwam mijn dochter deze week thuis van school met de vraag of ze sandalen mocht hebben? (Ja ik had er deze lente dus geen meer gekocht, ik dacht weer een paar voor de rommelmarkt) Maar na weken in regenlaarzen de lentezon getrotseerd te hebben wou mijn juffrouw sandalen. Ok, we gaan NU naar de winkel. Kwestie dat we dit moment niet voorbij laten gaan. Op nog geen kwartiertje hebben we glinsterende goudgekleurde sandalen gekocht met bloemetjes en we doen ze zelfs meteen aan. Euh, WAUW! Dat moet trouwens ook een opluchting zijn voor die voeten, eindelijk lucht!

De volgende ochtend trek ik mijn gordijnen open en wat zie ik, gutsende regen die uit de hemel valt, maar wat gingen we aan doen om naar school te gaan?

Ohja!!

Sandalen!!

Het water liep uit de hemel, de speelplaats was één grote zwemvijver geworden en daar stond ik met mijn dochter die nu écht wel in sandalen naar school zou gaan want de zon zou vandaag zeker gaan schijnen…

Choose your battles zeggen ze dan en dus wuif ik mijn dochter vrolijk, die na amper 2 meter uiteraard al zeiknatte voeten heeft, uit.

Fijne dag schat!

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *