Eindelijk, vakantie!

Heerlijk!

Even gewoon met ons tweetjes doen wat we willen…

Mijn dochter amuseert zich te pletter, geen idee wat de originele kleur van haar benen is, ik ben ze namelijk al een week kwijt! We spelen, ravotten, babbelen. We babbelen eigenlijk zowat de hele dag, mijn dochter gidst me door haar wonderlijke wereld en leert me elke dag iets nieuw (een kleuter ziet de wereld echt heel anders dan wij 🙂 ). Van mij mag het nog heel lang vakantie blijven!

De fijnste conversatie van deze week wil ik jullie nog wel even meegeven: vorig jaar zag mijn dochter kindjes haar tut aan Sinterklaas meegeven, ik zei haar toen dat zij dat pas volgend jaar zou moeten doen. Omdat ze deze week nogal veel naar haar tut greep begon ik er nog eens over: ‘schat ga je dit jaar je tut meegeven aan Sinterklaas?’. ‘Ja hoor mama!’. Trots kroop ik terug in mijn tuinstoel, hoe fijn toch dat ze zo een flinke meid geworden is, meteen luisteren naar wat ik zeg, wauw. Een minuutje later staat mijn dochter naast me met haar potje tutjes, ze haalt er de witte uit: ‘kijk mama, deze tut mag Sinterklaas hebben, dan heb ik de groene, de gele en de roze nog voor mij, dat is wel genoeg’ en vrolijk huppelt ze verder.

En daar zit ik dan weer, perplex, want uiteraard was dit niet helemaal wat ik bedoelde…

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *