Pas op, de wolf!

Soms heb ik een dochter in huis, soms een Roodkapje, maar ik zie ze allebei even graag 🙂

Toen mijn kleine meid twee jaar was ben ik haar de klassieke sprookjes beginnen vertellen. Ik ben zelf altijd iemand geweest met nogal veel verbeelding in haar hoofd en ik vind het ontzettend belangrijk dat een kind in een fantasierijke wereld kan opgroeien.

Ik ben dan ook een vaste klant in het sprookjesbos van onze noorderburen en het is steeds een feest om mijn dochter daar van sprookje naar sprookje te zien huppelen. Ze gilt het uit van enthousiasme als ze meneer Langnek ziet, ze geeft elke zingende paddestoel een dikke knuffel en elke keer opnieuw is het hoogtepunt van de wandeling: het huisje van grootmoeder!

“Mama kijk! De wolf ligt in het bed van grootmoeder!” (neem dat we daar al zeker 10 keer zijn geweest, maar elke keer is ze opnieuw verbaasd de wolf in het bed aan te treffen 😀 ). Als een echte Robin Hood gooit mijn kleuter zich in de strijd om haar beste vriendin te redden. “Nee Roodkapje (die braaf voor de deur staat) niet binnen gaan, de wolf is daar, wolf, weg, weg! Je moet weg, je bent stout!” en zo ging mijn dochter maar door en door en door. Het was aandoenlijk om zien, ik denk dat na een tijdje de andere bezoekers vooral naar mijn dochter, in plaats van naar het sprookjestafereel, stonden te kijken.

“Mamaaaaaaaaaaaaaa!” Ik schrok wakker, het was half 8, ik was nog wat verdwaasd en moe van de lange pretparkdag van gisteren, maar sprong recht en haastte me naar mijn dochter want die gil klonk ernstig.

“Mamaaaaaaa, de wolf is daar!”, half slapend kom ik haar kamer in, “Kom mama snel, doe de raam open, dan jaag ik hem buiten!” Ik doe wat mijn dochter vraagt en laat de wolf buiten. “Oh nee daar is er weer één!” Het komende uur rennen we door het huis op jacht naar stoute boze wolven. Wakker ben ik nu wel trouwens.

Ondertussen hebben we de laatste week al gemakkelijk honderd wolven uit ons huis moeten verjagen, want er blijkt echte een invasie te zijn van die beesten.

Mijn dochter’s fantasie kent geen grenzen en na enkele slapeloze nachten door allerhande wolvendromen (nuja nachtmerries eigenlijk) zit ik ‘s avonds een wolvenvangdoos te bouwen, ik leg mijn dochter uit dat we vanaf nu ‘s avonds alle wolven gaan vangen zodat ze in de doos zitten en niet meer naar haar dromen kunnen komen (want oha ik zou graag terug doorslapen ‘s nachts 🙂 ). Mijn kleuter helpt me enthousiast en vangt voor ze gaat slapen alle wolven die ze tegenkomt. Fantasie bestrijden met een nieuw hoopje fantasie lijkt me de beste optie.

En het werkt! Onze avondroutine is een ritueel rijker, maar eens alle wolven in de doos zitten slaapt mijn dochter als een roos.

Slaap lekker!

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *